GÓRNĄ granicą wielkości negatywu, z którego wystarczające są od-bitki bez powiększania, jest format 4,5 X 6 albo nawet 6X6 cm, ale i tu nie obejdzie się bez powiększenia, jeżeli trzeba wykorzystać tylko odcinek negatywu, jeżeli trzeba zrobić portret lub posłać obraz na wystawę na konkurs albo do czasopisma do reprodukcji. Dawny aparat projekcyjny, którym powiększano negatywy rzucając ich obraz na ekran zawieszony na ścianie w przestronnej ciemna, znikł już z pracowni fotograficznych. Miejsce jego zajął mały, pionowy powiększal­nik zajmujący mało miejsca i łatwy do obsłużenia (rys. 276). Cała operacja przy tych powiększalnikach sprowadza się do włączenia światła w powiększalniku, założenia negatywu, ustawienia odpowiedniej skali powiększenia na ekranie, nastawienia obrazu na ostro (jeżeli po­większalnik nie jest automatyczny), położenia na ekran papieru bromo­wego, naświetlania oraz wywołania i utrwalenia według zwykłej metody.